NSA ma odpowiedzieć na pytanie kiedy i czy w ogóle jest możliwe pobieranie opłat za pozostawienie samochodu w strefie płatnego parkowania, lecz poza wyznaczonymi do tego miejscami postojowymi.

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie 7 sędziów rozstrzygnie czy opłaty za postój w strefie płatnego parkowania mogą być pobierane tylko w wypadku gdy pojazd znajduje się w wyznaczonym do tego miejscu, czy także poza nimi, byle tylko znajdował się na obszarze danej strefy płatnego parkowania.

Z wnioskiem o podjęcie stosownej uchwały wystąpił prezes NSA, gdyż dostrzegł, iż w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz wojewódzkich sądów administracyjnych są rozbieżności w zakresie stosowania art. 13b ust. 1 Ustawy o drogach publicznych - (Dz.U. z 2016 r. poz. 1440 ze zm.). Na mocy wskazanego przepisu pobierać można opłatę za postój pojazdów samochodowych w strefie płatnego parkowania, w wyznaczonym miejscu, w określone dni, a także w określonych godzinach lub całodobowo.

W obrocie prawnym funkcjonują dwa przeciwstawne stanowiska:

1. obowiązek uiszczenia opłaty za postój samochodu w strefie płatnego parkowania jest tylko wtedy, gdy pojazd został pozostawiony w wyznaczonym do tego miejscu i tym samym wykluczony jest pobór opłat w wypadku pozostawienia pojazdu w innym miejscu objętym daną strefą płatnego parkowania - w taki sposób stosowane jest prawo w takich miastach jak: Kraków, Warszawa, Bydgoszcz, Gdańsk, Płock, itd.;
2. wedle drugiego stanowiska gminie przysługuje uprawnienie do poboru opłat za pozostawienie pojazdu w całej strefie płatnego parkowania również w wypadku pozostawienia pojazdu poza wyznaczonymi do tego miejscami postojowymi – taka interpretacja przepisów stosowana jest w Poznaniu oraz Szczecinie.

Źródło:http://serwisy.gazetaprawna.pl/samorzad/artykuly/1048533,strefy-platnego-parkowania-nsa.html

Art. 13b ust. 1 Ustawy o drogach publicznych w pełnym brzmieniu:

1. Opłatę, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1, pobiera się za postój pojazdów samochodowych w strefie płatnego parkowania, w wyznaczonym miejscu, w określone dni robocze, w określonych godzinach lub całodobowo.

2. Strefę płatnego parkowania ustala się na obszarach charakteryzujących się znacznym deficytem miejsc postojowych, jeżeli uzasadniają to potrzeby organizacji ruchu, w celu zwiększenia rotacji parkujących pojazdów samochodowych lub realizacji lokalnej polityki transportowej, w szczególności w celu ograniczenia dostępności tego obszaru dla pojazdów samochodowych lub wprowadzenia preferencji dla komunikacji zbiorowej.

3. Rada gminy (rada miasta) na wniosek wójta (burmistrza, prezydenta miasta), zaopiniowany przez organy zarządzające drogami i ruchem na drogach, może ustalić strefę płatnego parkowania.

4. Rada gminy (rada miasta), ustalając strefę płatnego parkowania:

1. ustala wysokość opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1, z tym że opłata za pierwszą godzinę postoju pojazdu samochodowego nie może przekraczać 3 zł;
2. może wprowadzić opłaty abonamentowe lub zryczałtowane oraz zerową stawkę opłaty dla niektórych użytkowników drogi;
3. określa sposób pobierania opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1.

5. Stawki opłat, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1, mogą być zróżnicowane w zależności od miejsca postoju. Przy ustalaniu stawek uwzględnia się progresywne narastanie opłaty przez pierwsze trzy godziny postoju, przy czym progresja nie może przekraczać powiększenia stawki opłaty o 20% za kolejne godziny w stosunku do stawki za poprzednią godzinę postoju. Stawka opłaty za czwartą godzinę i za kolejne godziny postoju nie może przekraczać stawki opłaty za pierwszą godzinę postoju.

6. Organ właściwy do zarządzania ruchem na drogach w uzgodnieniu z zarządcą drogi:

1. wyznacza w strefie płatnego parkowania miejsca przeznaczone na postój pojazdów, w tym stanowiska przeznaczone na postój pojazdów zaopatrzonych w kartę parkingową;
2. może wyznaczać w strefie płatnego parkowania zastrzeżone stanowiska postojowe (koperty) w celu korzystania z nich na prawach wyłączności w określonych godzinach lub całodobowo.

7. Opłatę, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1, pobiera zarząd drogi, a w przypadku jego braku - zarządca drogi.