W
wyroku z dnia 15 listopada 2017 roku Sąd Najwyższy orzekł, iż nie
ma stanu nietrzeźwości, jeżeli stężenie alkoholu w wydychanym
powietrzu wynosi równie 0,25 mg/l.
Zgodnie
z regulacją obowiązującą w kodeksie karnym, o stanie
nietrzeźwości, można mówić, gdy stężenie alkoholu w wydychanym
powietrzu przekracza 0,25 mg/l. Jazda w takim stanie jest traktowana
jako przestępstwo. Nie ma zatem przestępstwa, gdy wartość ta nie
zostanie przekroczona – orzekł Sąd Najwyższy.
W dniu 28 września
2015 roku prokurator skierował do sądu wniosek o wydanie wyroku
skazującego wobec podejrzanego m.in. o to, że w dniu 24 czerwca
2015 roku kierował samochodem osobowym będąc w stanie
nietrzeźwości – 0,25 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Zapadł
wyrok skazujący w ramach którego została wymierzona kara 4
miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie zostało
zawieszone na okres próby wynoszący 2 lata. Oprócz tego orzeczono
karę grzywny w rozmiarze 50 stawek dziennych po 10 zł każda oraz
zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym
na okres 3 lat. Wyrok uprawomocnił się.
Od powyższego
prawomocnego wyroku kasację wniósł Rzecznik Praw Obywatelskich, w
której zarzucił, iż doszło między innymi do niezasadnego uznania
zawartości 0,25 mg/l stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu jako
stanu nietrzeźwości.
Sąd
Najwyższy podzielił stanowisko Rzecznika Praw Obywatelskich,
uzasadniając zapadłe rozstrzygnięcie w sposób następujący: „W
zakresie czynu z art. 178a § 1 k.k. trafnie zwrócił uwagę
Rzecznik Praw Obywatelskich, że definicja stanu nietrzeźwości
zawarta w art. 115 § 16 k.k. wyraźnie wskazuje, że chodzi o
przypadek, gdy
zawartość alkoholu w 1 dm3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg
albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. A
contrario wartość równa 0,25 mg i nie prowadząca do jej
przekroczenia nie stanowi stanu nietrzeźwości w rozumieniu art.
178a § 1 k.k.”
Wyrok Sądu
Najwyższego z dnia 15 listopada 2017 roku w sprawie o sygnaturze
akt: IV KK 293/17
Źródło:
http://www.sn.pl/sites/orzecznictwo/Orzeczenia3/IV%20KK%20293-17.pdf

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz